Przejdź do wersji zoptymalizowanej dla osób niewidzących i słabowidzących
Przejdź do wyszukiwarki
Przejdź do menu górnego
Przejdź do treści głównej
Przejdź do menu prawego
Przejdź do mapy serwisu
Przejdź do stopki
Gmina Czarna Gmina Czarna Gmina Czarna Gmina Czarna Gmina Czarna Gmina Czarna

Walory turystyczne

 

 

- walory_2.jpg

Walory turystyczne i przyrodnicze

Gmina posiada doskonałe warunki do turystyki i rekreacji. Główną zaletą jest położenie na terenie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego, w którym znajdują się szczególnie atrakcyjne rezerwaty przyrody: „Wilanów”, „Dębina”, „Rzeka Przyłężek”, „Zdroiskie Buki”. Na turystów i wędkarzy czekają czyste rzeki i jeziora /ponad 20/ w tym część zagospodarowanych turystycznie. Do największych należą: jezioro Lubie z ośrodkiem wypoczynkowym w Lipach (położone 20 km od Gorzowa), jezioro Kłodawskie z kąpieliskiem w Kłodawie (5 km od Gorzowa), jezioro Nierzym z kąpieliskiem przy trasie Gorzów-Gdańsk. Przez najpiękniejsze zakątki gminy prowadzą liczne szlaki turystyczne.

Gmina słynie z dobrze rozbudowanej sieci ścieżek rowerowych. Walory przyrodnicze sprzyjają także rozwojowi budownictwa letniskowego. Największe skupiska są w miejscowościach: Santoczno, Rybakowo, Zdroisko i Lipy.

 

Przyroda

Ponad 65% powierzchni gminy stanowią lasy Puszczy Gorzowskiej. Puszcza to wielki kompleks leśny o pow. ok 1 tys. km kwadratowych, porastający równinę sandrową ukształtowaną ok 12 tys. lat temu przez topniejący lodowiec. W samym sercu Puszczy Gorzowskiej znajduje się Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy, chroniony obszar o niezwykłych walorach przyrodniczych, historycznych i kulturowych, który powstał 23 października 1991 roku. W 1996 roku, obszar Parku został powiększony w kierunku północnym, obejmując swoim zasięgiem malowniczy teren Źródliskowej Doliny rzeki Płoni, z wąwozami wyżłobionymi w gliniastym podłożu moreny dennej przez liczne źródliska i odsłoniętymi, unikalnymi na Pomorzu skałkami zlepieńcowymi. Obecnie powierzchnia Parku wynosi 23.285,54 ha i otoczona jest strefą ochronną – zmniejszającą negatywne oddziaływanie różnych szkodliwych czynników zewnętrznych na przyrodnicze zasoby Parku, o powierzchni 31.786,19 ha – zwaną otuliną.

 

Tereny południowej części Parku zlokalizowane w gminie Kłodawa ujmują łagodną rzeźbą terenu. Niewielkie pagórki wznoszące się na wysokość 50-70 m n.p.m. tylko miejscami mają skłony lekko spadziste. Delikatnie sfalowaną powierzchnię urzekająco urozmaicają potoki i rzeki, które w przeszłości rzeźbiły wąskie, ale dość głębokie doliny. Jeziora na terenie Parku tworzą ciągi, przez które przepływają rzeki. Meandry rzek i urokliwe jeziora, swoją naturalnością i czystością, nadają swoistego piękna i czynią krajobraz Parku szczególnie malowniczym.

Całe bogactwo flory i fauny Parku ukształtował klimat atlantycki i kontynentalny. Świat roślin, obejmujący 639 gatunków z 92 rodzin, zawiera wiele elementów flory Pomorskiej i Pasa Wielkich Dolin. Wśród nich znajdują się gatunki objęte ochrona ścisłą np. bluszcz pospolity, widłaki – goździsty i jałowcowaty, paproć o nazwie orlik pospolity, rosiczka okrągłolistna, naparstnica zwyczajna, lilia złotogłów, śnieżyczka przebiśnieg. Prawdziwym ewenementem jest obecność 138 gatunków porostów, organizmów szczególnie wrażliwych na zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, znajdujących w Puszczy Gorzowskiej doskonałe warunki do rozwoju. Większość porostów Parku to gatunki nadrzewne, rosnące na drzewach liściastych i iglastych. Wśród nich nie brakuje gatunków naziemnych i nakamiennych. Około 27,3 % gatunków porostów stwierdzonych w Parku uznane są za ginące i zostały ujęte w tzw. „Czerwonej liście porostów zagrożonych w Polsce”. Należy do nich: wabnica kielichowata, płucnica zielonawa i złotlinka jaskrawa. Zachowanie różnogatunkowych i różnowiekowych lasów Puszczy Gorzowskiej, głównie łęgów, olsów i grądów, wiąże się z obecnością w Parku pałeczników – skupionego i zielonego, porostów stanowiących pozostałość naturalnej leśnej flory – reliktów puszczańskich.

Zwarty, rozległy kompleks leśny Puszczy Gorzowskiej, z mozaiką siedlisk – obfitujących w starodrzewie, jak również w krajobraz otwarty, zasiedlają ptaki o dużych terytoriach– myszołowy, jastrzębie, sowa uszata, puszczyk i kruk. W awifaunie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego stwierdzono 142 gatunki, w tym 105 gatunków lęgowych. Wśród nich znajduje się bielik, rybołów, kania czarna i rdzawa oraz orlik krzykliwy i puchacz.

Puszczański charakter lasów Parku obfituje w zwierzynę łowną. Żyjące jelenie europejskie są potomkami złoto medalowych osobników występujących na tych terenach np. w okolicy Lip jeszcze w latach 80-tych. W pobliżu lasów, na otwartych terenach często żerują sarny. Liczne dziki buchtujące w glebie leśnej sprzymierzają się w walce z owadami i gryzoniami. Teren Parku znajduje się na jednym z najważniejszych szlaków migracyjnych ze wschodu na zachód - łosia, którego północna trasa wędrówek biegnie wzdłuż Noteci, Warty i Odry. Walory przyrodnicze Puszczy Gorzowskiej są niezwykle wartościowe w skali europejskiej. Dlatego jej znaczny obszar został zaproponowany do włączenia w paneuropejski system ekologiczny – Sieć Natura 2000, zapewniający trwałą egzystencję ginącym ekosystemom oraz gatunkom roślin i zwierząt.

Rezerwaty przyrody

Rezerwat krajobrazowo-leśny „Wilanów”. Główną osobliwością przyrodniczą są pokaźnych rozmiarów dęby i buki, których wiek szacuje się na 200 – 300 lat, a obwody pnia od 240 do 450 centymetrów. 

- wilanow1.jpg

Zdj.2. Rezerwat Wilanów

Rezerwat faunistyczny „Rzeka Przyłężek”. Nietrudno odczuć wyjątkowośćtego miejsca. Pozornie monotonny florystycznie ekosystem leśny ze 100-letnimi bukami, niezwykle ozdabia malownicza rzeka Przyłężek, która niesie wody czyste (I klasa czystości) i zimne (latem poniżej 210C). Rzeka ta jest nie tylko enklawą czystości, ale przede wszystkim miejscem tarliskowym – pstrąga potokowego i głowacza białopłetwego.

- rzeka_przylezek.jpg

Zdj.3. Rezerwat Rzeka Przyłężek

Rezerwat krajobrazowo-leśny „Dębina” o pow. 12,18ha, na którego terenie w malowniczej dolinie Kanału Kłodawskiego rozciągają się wspaniałe fragmenty lasów grądowych. Znajduje się tu najlepiej zachowany w całej Puszczy Gorzowskiej grąd środkowoeuropejski z żywcem bulwkowatym i zdobną przylaszczką pospolitą.

 

Pomniki przyrody

Wśród pomników przyrody w gminie Kłodawa znajdują się 200 – 500 letnie 4 dęby, z których najstarszy o obwodzie 377 cm i wysokości 28 metrów znajduje się w osadzie Mszaniec. Rosną tam również 2 buki pomnikowe, których wiek oszacowano na 200 i 400 lat. W Santocku możemy podziwiać dwa 250-letnie buki, a w okolicach Mariańskiego

Mostu (pomiędzy miejscowościami Lipy a Rybakowo) niezwykłą 300-letnią lipę o obwodzie 220 cm i wysokości 24 metrów. Oprócz pojedynczych drzew, wśród pomników przyrody znalazły się też ich skupiska np. grupa 3-ech buków w okolicy leśniczówki Dzicz (o obwodzie 347, 382 i 415 cm) i Smolarki (wiek 300 lat; obwód 290, 310 i 320 cm) oraz 6-ciu buków 250-cio letnich o obwodzie od 331 do 432 cm i wysokości 28 metrów w Santocku.

Pomniki przyrody to nie tylko twory przyrody ożywionej, również jej nieożywionej części. Niemymi świadkami epoki lodowcowej w gminie Kłodawa są między innymi trzy głazy narzutowe, dwa znajdujące się w okolicy leśniczówki Dzicz i jeden największy o obwodzie 250 cm i wysokości 135 centymetrów w Mironicach.

 

Zapraszamy na grzybobranie

Grzybobranie, to jedna z największych przyjemności, jaka czeka w okresie jesiennym na zbieraczy w lasach gminy Kłodawa. Las iglasty Puszczy Gorzowskiej jest prawdziwą „mekką” dla poszukiwaczy niezwykle smacznych borowików szlachetnych, podgrzybków - brunatnego i zajączka, pieczarki lśniącej, pieprznika jadalnego, czyli kurki. Pod sosnami rosną rydze, maślaki – pstry, zwyczajny, ziarnisty, sitarz, a pod modrzewiami maślak żółty. Na piaszczystych glebach, głównie pod sosnami spotkać można rzadką gąskę zieloną, której jaskrawo-cytrynowy miąższ charakteryzuje się łagodnym smakiem i mącznym zapachem. W pobliżu borówkowych krzewinek prawdziwy prym wiedzie jadalny borowik ceglastopory, który jednak niedogotowany lub niedosmażony może być trujący. Na kwaśnych glebach, pod sosnami, świerkami lub brzozami porasta niejadalny mleczaj rudy, który przez niedoświadczonych grzybiarzy mylony jest z mleczajem smacznym. Miąższ jadalnego mleczaja smacznego wydziela mleczko o charakterystycznym rybim zapachu. Niezwykle smaczne grzyby z gatunku – czernidłak kołpakowaty i czubajka kania możemy spotkać na łąkach, pastwiskach lub na skraju lasów liściastych. Pod brzozami rośnie koźlarz babka, a czerwony pod osikami. Obok gatunków zbieranych przez grzybiarzy, znajdują się też takie, które nie posiadają walorów smakowych lub wręcz są trujące.

 

- grzyby.jpg

Zdj.4. Grzyby

JM
Stowarzyszenia i związki gminne do których należy Gmina Czarna
  • MOF
  • Lubuska Niebieska Tarcza
  • ANR
  • Lubuskie Warte Zachodu
  • Kraina szlaków turystycznych
  • Zrzeszenie Gmin Województwa Lubuskiego
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8 Strona zgodna z WCAG 2.0 AA
projekt i hosting: INTERmedi@ | zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x